Loreva
Loreva

Rozdział 8 z 12

VIII. U dróżnika

Grzeczny rycerz nie dba zgoła,  
Choć mu guz wyskoczy z czoła.  
A że w drodze siły trzeba,  
Dobył Janek z torby chleba 
I zajadał go ze smakiem,  
By tym większym być junakiem.  
Gdy dogryzał już ośródka,  
Patrzy, stoi jakaś budka!  
Dróżnik1 nie wiem gdzie się bawił,  
Tylko pudla w niej zostawił.  
Janek więc jak na komendę 
Krzyknął: «Twierdzę tę zdobędę!  
Wnet tu będzie wojna sroga,  
Musi poddać się załoga!» —  
Jeszcze chwila nie minęła,  
A już spełnił wielkie dzieła:  
Z bronią w łapie, w pełnej zbroi,  
Pokonany pudel stoi,  
Przed nim rycerz nasz bez trwogi,  
Woła: «Baczność! Broń do nogi!» 
  1. dróżnik — osoba pilnująca bezpieczeństwa przejazdu na powierzonym mu odcinku torów kolejowych, tu raczej: osoba pilnująca ruchu łodzi i przepraw na rzece. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Maria Konopnicka

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

O Janku Wędrowniczku · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/o-janku-wedrowniczku/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis