Utwór 5 z 25

Gongyla

Gongyla, cudna moja kochanka
Odeszła...
— (czyli smutek się zmniejszy?) —
Oto mi wypadł z młodego wianka

Kwiat najpiękniejszy. —

...Bo oczarował mnie bóg kochaniem
I czar tęsknoty zlał w łono drżące...
— Może to w oczy, smutkiem milczące,
Hermes mi spojrzał z zorzy świtaniem?...
O, niech się zjawi, niech zakołysze
Wokół mej skroni tęczą wesołą,
A błagać będę o wieczną ciszę
I kwiat lotosu na blade czoło...

Źródło i licencja

Domena publiczna · Safona

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Gongyla · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/safona-v-gongyla/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Domena publiczna · Jan Pietrzycki

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: translation

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.