Loreva

II. Zaprzysiężony

Zaprzysiężony

Kasi

Prowadzę cię za rękę przez ten dziwny tunel  
zegarki fosforyzują ponad ustami para malutkie  
krople skapują na nasze ciemne twarze trzymam  
cię mocno mocno a tam nasze miasto świeci  
jak jubileuszowy tort.  
Zobacz szepczę cicho choć śpisz i tak nie  
słyszysz mój wskazujący palec dotyka twoich rzęs  
cóż mogę cóż ja mogę znowu nadejdzie świt  
zamkniemy się w swych ciałach na jeszcze jeden  
dzień. Smutne pąki osamotnione rośliny.  
Prowadzę cię za rękę i zbyt się może boję zbyt  
rzadko odwracam głowę choć przecież mi nie  
znikniesz wybacz tak szybko płyną rzeki taki  
kruchy pada śnieg i co za siła tkwi w mięśniach  
rozszarpujących powietrze cóż za rozmarzona  
niebieskość żegluje ponad nami.  
Źródło i licencja

II. Zaprzysiężony · Jarosław Klejnocki

Licencja Wolnej Sztuki 1.3.

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

II. Zaprzysiężony · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/klejnocki-elegia-na-smierc-szczegolow-zaprzysiezony/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Przypis