Loreva
Loreva

Utwór 61 z 165

Grosz wdowi

W miejscu publicznem była skarbonka przybita, 
Niejeden obojętnie jej napis przeczyta: 
«Ofiara dla ubogich» — potem się odwróci. 
I grosza nie rzuci. 
Długo, długo próżną była, 
Aż uboga kobieta pierwszy grosz wrzuciła. 
Zaraz jakiś pan bogaty 
Rzucił dukaty. 
Mniej bogatego wzruszył wdzięk tej cnoty, 
Wkłada złoty. 
Znów jakiegoś przechodnia skłania ta ofiara, 
Rzuca talara. 
Zkądże ta hojność? Cnoty czarująca władza, 
Do grosza złoto sprowadza. 
Dokądby jeszcze może puszka próżną stała, 
Gdyby małej ofiary uboga nie dała. 
Piękny przykład cuda działa. 
Źródło i licencja

Domena publiczna · Stanisław Jachowicz

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Grosz wdowi · Okładka na podstawie: Thomas's Pics@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Grosz wdowi · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/grosz-wdowi/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis