Loreva
Loreva

Utwór 1 z 4

Pieśń dwudziesta siódma. Kobieta o miłosiernym spojrzeniu śpiewa

Miłosierne spojrzenie przez okulary dalekowidza 
nie ćwiczyłam go przy lustrze codziennie rano 
byłam dzięki niemu bardziej ślepa od ociemniałych 
Z racji tego kalectwa musiałam walczyć z detalami 
z wykonywaniem obowiązków domowych 
Miałam dwoje dzieci, które teraz mają problemy 
z wyborem zakładu pogrzebowego w mieście 
jasne głowy, ciepłe twarze dobrze odżywione 
Wychowałam je samotnie, mój mąż mnie pozostawił 
w supermarkecie przy produktach mocno przecenionych 
i odszedł, nie chciał znać ich pierwotnej, wysokiej ceny 
Ten rabat był tylko dla niego, wyprzedaż całkowita ze mnie 
Pracowałam na uniwersytetach, piejąc rano niczym kur 
ze zmęczoną cerą, lecz z miłosiernym spojrzeniem 
Chciałam powiedzieć im o przebaczaniu spokojnym 
o zapominaniu, o słodkiej chorobie Alzheimera 
Szukałam pojęć w bibliotekach dla ociemniałych 
Szukałam, aby każdy mógł się nasycić uspokojeniem 
i nie miał tych nieprzyjemnych wzdęć u niemowląt 
z powodu nerwowego połykania powietrza i płaczu 
Wada wzroku spowodowana łagodnym spojrzeniem 
wzbudzała niezadowolenie wielu okulistów z praktyką 
Czy ślepa kobieta może być sprawiedliwa? 
Czy kobieta gotująca łagodne sosy może być sprawiedliwa? 
Czy niechciana może być sprawiedliwa? 
Przez przymknięte oczy nie widać bolesnych detali 
tych ostrych odpryśnięć z kryształowych wazonów 
one były kiedyś honorowymi nagrodami z okazji udziału 
w jakiejś letniej wojnie połączonej z koszeniem 
bardziej wystających ciał, dłoni i rozumów z tłumu 
Te zmiecione resztki pod dywan z zagiętym rogiem 
jak w pamiętniczku z twardą oprawą albumową 
z dopiskiem na zgiętym rogu ku pamięci i ku przypominaniu 
gdzie przeprowadzić tę niechcianą granicę wybaczenia 
kredą narysować ją za pomocą drżącej ręki 
Ja widzę tylko detale kulące się w miłosierną całość 
Choć są rzeczy, które odrzucam od jej obłego kształtu 
te drobiazgi bowiem w swej jaskrawości przeczą jej 
Miażdżycowe zapomnienie siebie w funkcjach 
Wzrok oparł się więc miękko na niedowidzeniu 
gdzie wszystko zaczyna być całością, niepomijającą  
Delikatne macanie pod spódnicami świata 
Uchylając je  
Źródło i licencja

Biała książka · Bianka Rolando

Licencja Wolnej Sztuki 1.3

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

Biała książka · Okładka na podstawie: steve p2008@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Biała książka · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/rolando-biala-ksiazka/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Przypis