Loreva

Peregrynacja na dzień 1 listopada 2002 i na grób dziadka, malarza czerwonych obrazów

ulica ulizana językiem ciemności  
powietrze zimne deszcz cierpliwy: czeka  
sam na siebie a tramwaj zwleka już godzinę  
bo święto zmarłych ich więc kolej bardziej 
podziemna cały tabor tam zstąpił choć zabrać  
obiecał wiersz z warszawskich nieprzystanków  
na ten największy szary skąd się zacznie  
długi marsz pospiesznego gdzie prawdziwy tor 
będzie tarł koła slangiem szyn podnosił  
pociąg przedmiot liryczny ponad język  
rzeki aż nagle pauza nie peron a pora  
żółtego światła stacja trawa 
ogród trzy puste ule światło jednak z innej  
wysokości nie miód lecz sześciokątny  
wykres: zszarzałe plastry dachówek pod skórą  
takiego domu byli razem jak cukry proste 
jak prosty bo podskórny zestaw farb: czerwienie  
mocno związanych nitek krwi jak splot 
płótna na który patrzę sam podróżny pigment 
szczelnie objęty tylko przez tubkę wagonu 
oraz przez myśl (nie przejdzie) że nim mnie otworzy  
stacja to zmarłych winno się spotykać już  
teraz w blasku wytrawnym jak werniks jak bejca  
dla oszczędności czasu dla jedności miejsca 
ruchomego jak piasek wstępnego jak grunt  
podobrazie podbrzusze podglebie na którym  
pędzel przyswaja sobie ściągawkę ściągniętej  
etykietki dziurawą lekcję aluminium 
ta czerwień w tubce nie jest tylko słowem  
alizaryna1. porównać to z nimi 
zawiniętymi ledwie w napis śmierć 
  1. alizaryna — organiczny związek chemiczny z grupy chinonów, substancja wykorzystywana jako barwnik, znany już w starożytności (Egipcjanom, Fenicjanom i Izraelczykom), uzyskiwana z korzeni marzany barwierskiej (rośliny znanej też jako barwica, brocz, czerwone korzenie, czerwony gryk, knap, krap, marzanka, marzanna, marzka, reta), występującej naturalnie na terenach Europy płd.-wsch. (w Jugosławii, europejskiej części Rosji, na Krymie), w Azji (na Cyprze, w Iraku, Iranie, Jordanii, Libanie, Syrii, Turcji, Armenii, Gruzji, a także w Tadżykistanie, Turkiestanie i Uzbekistanie), do XIX w. hodowanej w Europie centralnej do wyrobu farb. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Czarne kwiaty dla wszystkich · Paweł Kozioł

Licencja Wolnej Sztuki 1.3

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

Czarne kwiaty dla wszystkich · Okładka na podstawie: Puddle reflections, Julie Raccuglia@Flickr, CC BY-SA 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-SA-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Czarne kwiaty dla wszystkich · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/koziol-czarne-kwiaty-dla-wszystkich/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Przypis