Loreva
Loreva

Utwór 32 z 36

Do reportera

Reporterze,  
Węszący sensację 
W tłumie rojnym 
Na ulicy gwarnej,  
Lubisz spadające samoloty 
Kochasz katastrofy pociągów,  
Upaja się dech niespokojny,  
Pośpiech serc bijących, jak młoty,  
Wypadki dnia,  
Przeżycia miasta,  
Wszystko przed tobą urasta 
Jak niewidziane potwory 
Z samego dna,  
Wypuszczone z klatki historji.  
Reporterze,  
Szukający wcielonej zmory,  
Pragnący wstrząsu,  
Który potrafi przerazić,  
Wypadki toczą się w glorji 
Niezwykłe i niesłychane!  
Kochasz bandytę 
Z dwoma brauningami w rękach, —  
Kiedy salwami strzela w tłum, — —  
O, patosie ulicznej gonitwy!  
Ciało przechodnia wijące się w mękach...  
Wrzawa i szum,  
Popłoch modlitwy,  
Wygrywanej dzwonkami tramwajów...  
Widziałeś sensację — kochankę,  
Gdy skoczyła na szyny pod kolej,  
Ta ospowata dziewczyna 
Bryznęła krwią,  
Krew zostawiła plamy,  
Jak witrjolej 
Na jedwabnej sukience damy.  
Detektywie,  
Nie szukaj zbrodni,  
Nie szukaj dreszczu, który daje moc jej,  
Spojrzyj prosto w oczy przechodnia,  
A spłoniesz w cudownym podziwie 
Nabity dynamitem emocji!  
Węszysz krew,  
Patrzysz dokoła jak szpieg,  
Czuwasz po nocach:  
A może się zdarzy!  
Patrzaj,  
Sensacja czai się przy tobie,  
Jak zwierzę liże ci ręce,  
Sięga do twarzy,  
Błaga o jedno spojrzenie,  
Przybywa co chwila więcej,  
Tłoczy się nawał sensacji,  
Chwytaj!  
Czemprędzej chwytaj!  
Chowaj po kieszeniach,  
Nabieraj do czapki, do ust,  
Prędzej, prędzej!  
Starczy na miljard nowin,  
Na wszystkie gazety świata, —  
Wszystko ci powiem!  
Patrzaj,  
Budują dom,  
Gromadzą cegły,  
Codziennie rośnie piętro,  
Żarliwa robota wre,  
Dzieje się powszechne święto!  
Wyżej, wyżej!... 
Uderzają fale sensacji,  
Życie pomaga snom,  
Wioną powiewy potężne,  
Wiewy niewidzialne i tajne,  
Pełni się sprawa żywa.  
Tyle cudowności przybywa!  
Reporterze! biegnij do redakcji 
Drukuj dodatki nadzwyczajne:  
— Wybudowali dom!  
— Wyszła z warsztatów lokomotywa!  
A nocą 
Na jasnej fabrycznej hali 
Klawikordy maszyn turkocą,  
Rosną ogromne bele,  
Z chaosu wypływa ład, —  
Szalej z radości, szalej!  
Wyślij depesze 
Na cały świat:  
Na warsztatach wczoraj utkali 
Tyle i tyle, — —  
Rośnie bogactwo 
Warstwa za warstwą 
W pracy żarliwej,  
W kipiącej sile 
Trzęsie się powszechne gospodarstwo!  
Prędzej, — —  
Zakładają kable,  
Rzucają mosty,  
Rodzą się nowe okręty,  
Ucieleśnia się tysiące marzeń.  
Tyle radości!  
Prędzej, — —  
Ukazują się nieczytane książki,  
Wynalazki otwierają niebo,  
Nie nadążysz filmowi zdarzeń,  
Powszechnemu Postępowi Pracy!  
Radosną nowiną,  
Strofami — hymnami,  
Pieśnią wysoką żywą 
Rośnie powszechna sprawa,  
Słowa czynami płyną,  
Twórczość tryska jak lawa, —  
O dziwo!  
Dziwo!  
Źródło i licencja

Domena publiczna · Mieczysław Braun

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Przemysły (tomik) · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/braun-przemysly/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis