Loreva
Loreva

Utwór 1 z 33

Dwa fiaty

Pogłaśniam, żeby Pan Bóg zabrał mnie do siebie. 
Mężczyzna, właściwie chłopiec z białą wanienką pod pachą 
i światła małego samolotu daleko na pasie lotniska 
zwiastują tak samo. Czarny tiulowy kwiatek na gorsie ajentki, 
liść, który odwrócił się do mnie srebrnym spodem 
zwiastują śmierć zwiastowanego bez względu na to, 
czy je owinę bawełną, czy folią. 
Mieliśmy dzieci, ale to nie były dzieci, to były buty na dzień. 
Nie zostawiam was, buty, tylko idę przodem.  
  1. fiaty — łac. fiat oznacza „niech się stanie”; słowo to może odsyłać do ewangelicznej sceny Zwiastowania i pojawia się w Łk 1,38. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Dwa fiaty · Justyna Bargielska

Licencja Wolnej Sztuki 1.3

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

Dwa fiaty · Okładka na podstawie: Marketa@Flickr, CC BY-SA 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-SA-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Dwa fiaty · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/bargielska-dwa-fiaty-dwa-fiaty/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Przypis