Loreva
Loreva

Rozdział 9 z 40

Opowieść wildecka

Co rano to samo miejsce wystawione 
na sprzedaż oczom: 
złuszczona płetwa kamienicy 
na brzegu nieruchomego morza ulic, 
mężczyzna-ptak uprząta śmieci 
z plaży chodnika zalegające 
po nocnym przypływie jak martwe ryby, 
nerwowy rój w zatoce bramy. 
Na słupach króluje miłość: 
„Droga diskdżokejko, Beato, córko dróżników, 
numer telefonu do ciebie był trefny, 
odezwij się, bo tęsknię! Krasnoludek z «Panoramy»”. 
A jednak język odwraca się od oczu tego miejsca. 
Niewidzialna dłoń odpina kaburę 
w trzcinach kominów, odbezpiecza spust. 
Strażnik przygląda się zewsząd.  
Źródło i licencja

Drugie dotknięcie · Mariusz Grzebalski

Licencja Wolnej Sztuki 1.3

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

Drugie dotknięcie · Okładka na podstawie: d_pham@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Drugie dotknięcie · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/grzebalski-drugie-dotkniecie/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Przypis