I. Ciemna zasłona, mętne zwierciadło
***
w rękach odgarniam biały chaos
A jednak czegoś mi tu brakuje
Pomiędzy manną płatków
tłustych niemalże mięsnych
w zimnej poświacie księżyca
czując pot na karku na plecach
za uszami (on przywołuje doczesność,
każe pamiętać o teraz)
Przystaję nagle dotknięty
jakby ta noc miała ręce
pozbawiony skóry Wydany
na łup Zdradzony Choć nie
wiem kto lub co jest zdrajcą
Więc szuflą śnieg zagarniając
Szybciej i szybciej wbrew mięśniom
protestujących bólem Zagłuszając
ból inny Z głębokości Ten który
przypomina że wszystko ma swoje
granice Że ciało można wyćwiczyć
Spinając dziś i zawsze
na moment
pokryje całość zasypie zawieje
I pozostawi nas niemych
Z szuflą bezradną na pokaz
Źródło i licencja
*** [Śnieg po kolana Zamieć Z szuflą] · Jarosław Klejnocki
Licencja Wolnej Sztuki 1.3.
Źródło: Wolne Lektury
Licencja: LAL-1.3
Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Szczegóły techniczne
Komponent: base-text
*** [Śnieg po kolana Zamieć Z szuflą] · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/klejnocki-snieg-po-kolana-zamiec-z-szufla/
Źródło: Wolne Lektury
Licencja: LAL-1.3
Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Szczegóły techniczne
Komponent: editorial
Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.