Loreva
Loreva

Utwór 90 z 118

Stary pies i stary sługa

Póki gonił zające, póki kaczki znosił, 
Kasztan1, co chciał, u pana swojego wyprosił. 
Zstarzał się; aż z owego pańskiego pieścidła 
Psisko stare, niezdatne, oddano do bydła. 
Widząc, że pies, nieborak, oblizuje kości, 
Żywił go stary szafarz2, niegdyś podstarości 3. 
  1. kasztan — nazwa psa wzięta od kasztanowatej maści (dawana zazwyczaj koniom). [przypis redakcyjny] ↩
  2. szafarz — oficjalista dworski nadzorujący gospodarstwo domowe. [przypis redakcyjny] ↩
  3. podstarości — zw. również karbowym, był w majątkach ziemskich pomocnikiem ekonoma i do obowiązków jego należało bezpośrednie doglądanie prac, zwłaszcza w polu. [przypis redakcyjny] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Ignacy Krasicki

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Stary pies i stary sługa · Okładka na podstawie: Window on History, Woody H1@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Stary pies i stary sługa · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/stary-pies-i-stary-sluga/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis