Utwór 24 z 31

Terytorium powiernicze

Sen o siedmiu gwoździach w czaszce. Waham się, bo żadna
z możliwości nie jest gotowa na sens. Ojciec mówi: pomyśl, nie krzyczysz.
Mówię ojcu: pokrzycz nie pomyśl. Mieszkam z tą kacią łapą, ona mnie
karmi.

A teraz spójrz — poderwałam do tańca siedem gwoździ; siedmiu
chłopców z Albatrosa i jedna nieboszczka. Mieszkałam nad brwią,
nad sutkiem, nad mądrym strumykiem, aż nastał czas eksmisji
i wyprowadzania w pole.

A w polu zakłada się uprząż. Hej, uprząż zakłada się w polu. Niech
żyją nieurodzaj i jałowe piaski! Niech ziarna padają na dna oceanów,
niech stawy zajdą glonami i czarną rzęsą! Tutaj ziemia służy jedynie do
nakrycia.

Źródło i licencja

Terytorium powiernicze · Barbara Klicka

Licencja Wolnej Sztuki 1.3

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

Terytorium powiernicze · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/klicka-terytorium-powiernicze/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.