Teatrzyk „Zielona Gęś” ma zaszczyt przedstawić

Wietrzną symfonię

Osoby:

Czas: 13 sierpnia, 1949.

Miejsce: Szczecin.

My, kwietne, wysokie postacie,
nie zamienimy się z nikim.
Cóż to za rozkosz chwiać się
na wietrze i być słonecznikiem!

Nas pszczoła brzęcząca odwiedza,
wiatr do nas przychodzi w gości.
Uroda to nasza wiedza,
a sierpień to miesiąc miłości.

Tym, co kochają chmury, ptaki,
natchnieniem wpadam im do ucha.
Ach, jak to dobrze, że jestem taki,
taki, co lata i co dmucha.

razem

Słowa nie wypowiedzą,
raczej struny baranie,
tę wietrzność, tę słoneczność,
sierpniowe kołysanie.

Ten ogród tonie w kwiatach.
Ratunku! Jesień! Jesień!
Najwyższy urok świata:
szmer sierpnia, wietrzy sierpień.

Ziemia, stary instrument
po brzegi pełen muzyki
kuchnia cudów: „liść z szumem”,
po szczecińsku słoneczniki.

A my jesteśmy liście brzóz,
nas wiatr tak samo kłoni
i wiatr nas także dzisiaj wniósł
jak nutę do symfonii.

I my dźwięczymy. Zielony dzwon
dzwoni w zielonych dłoniach.
I tak powstaje, za tonem ton,
wietrzna symfonia.

Przez liście i przez kwiaty,
przez słoneczka i przez cienie,
przez lasy i przez sady
zanoszę się brzęczeniem.

Jestem taka maleńka,
nie po mnie nic nie zostanie.
Złota sierpniowa piosenka,
brzęczące przemijanie.

Na świata oceanie
mały, tragiczny manuskrypt
to twórczość moja, dla niej
oddalam wszystko. I pustym.

Wyprzykany, banalny, nienowy
biegam po pustym domu.
Wietrze, wietrze sierpniowy,
wietrze, wyzywam cię, pomóż!

opada z jękiem

28 VIII 1949

Źródło i licencja

Domena publiczna · Konstanty Ildefons Gałczyński

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Wietrzna symfonia · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/galczynski-wietrzna-symfonia/

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.