Loreva

Ulica szarlatanów

Szarlatanów1 nikt nie kocha. 
Zawsze sami. 
Dla nich gwiazdy świecą w górze 
i na dole. 
W tajnych szynkach piją dziwne 
alkohole, 
I wieczory przerażają 
bluźnierstwami. 
Wymyślili swe tablice 
szmaragdowe2. 
Krwią dziewicy wypisali 
charaktery3. 
Strachy w liczbach4: 18, 
3 i 4. 
Przeklinamy Jezu-Chrysta 
i Jehowę5. 
Szarlatani piszą księgi 
o papieżach. 
Zawsze w nocy mówią źle o 
Watykanie6. 
Zawsze w nocy słychać szklane, 
szklane łkanie: 
płaczą gwiazdy zaplątane 
w szkłach na wieżach. 
Kiedy miesiąc7 umęczony 
wschodzi na nów, 
alkohole z przerażenia 
drżą słodyczą. 
Nie pomogą alkohole: 
W nocy krzyczą 
łzy fałszywe szmaragdowych 
szarlatanów. 
Bardzo cicho i boleśnie 
jest nad ranem. 
Dzwonią dzwony, świt pochyla 
się w pokorze. 
Odpuść grzechy szarlatanom, 
Panie Boże, 
wszak Ty jesteś takim samym 
szarlatanem. 

Wiersz napisany w roku 1928; pierwodruk w publikacji książkowej: Utwory poetyckie, wyd. „Prosto z mostu”, 1937.

  1. szarlatan — oszust, zwodzący łatwowiernych ludzi swoimi rzekomymi nadzwyczajnymi umiejętnościami. [przypis edytorski] ↩
  2. Tablica szmaragdowa (łac. Tabula Smaragdina) — krótki tekst hermetyczny, którego autorstwo przypisywano Hermesowi Trismegistosowi; wysoko ceniony przez średniowiecznych alchemików islamskich i europejskich jako podstawowy w ich sztuce: wierzono, iż zawiera tajemnicę uzyskania kamienia filozoficznego (substancji umożliwiającej przekształcanie metali nieszlachetnych w szlachetne: złoto lub srebro). [przypis edytorski] ↩
  3. charakter (daw.) — znak pisany, litera; tu: symbol alchemiczny, kabalistyczny lub magiczny. [przypis edytorski] ↩
  4. strachy w liczbach — od starożytności niektórym liczbom przypisywano szczególne znaczenie, niektóre uważano za przynoszące szczęście, inne za pechowe; przekonanie, że numer związany z daną osobą lub rzeczą określa jej naturę i ma wpływ na jej losy (numerologia), znalazło odzwierciedlenie w szczególności w kabale, powstałej w średniowieczu żydowskiej mistycznej filozofii religii. [przypis edytorski] ↩
  5. Jehowa — dziś częściej: Jahwe, imię własne Boga żydów i chrześcijan. [przypis edytorski] ↩
  6. Watykan — tu: papiestwo, Kościół rzymskokatolicki i jego hierarchia; od nazwy wzgórza Watykan w Rzymie, które od XIV w. stało się główną siedzibą papieży i najwyższych władz Kościoła. [przypis edytorski] ↩
  7. miesiąc (daw., poet.) — księżyc. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Konstanty Ildefons Gałczyński

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Ulica szarlatanów · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/galczynski-ulica-szarlatanow/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis