Loreva
Loreva

Utwór 12 z 118

Człowiek i zdrowie

W jedną drogą szli razem i człowiek, i zdrowie. 
Na początku biegł człowiek; towarzysz mu powie: 
«Nie spiesz się, bo ustaniesz». Biegł jeszcze tym bardziej. 
Widząc zdrowie, że jego towarzystwem gardzi, 
Szło za nim, ale z wolna. Przyszli na pół drogi: 
Aż człowiek, że z początku nadwerężył nogi, 
Zelżył1 kroku na środku. Za jego rozkazem 
Przybliżyło się zdrowie i odtąd szli razem. 
Coraz człowiek ustawał, mając w pogotowiu 
Zbliżył się: «Iść nie mogę, prowadź mnie» — rzekł zdrowiu. 
«Było mnie zrazu słuchać» — natenczas mu rzekło; 
Chciał człowiek odpowiedzieć... lecz zdrowie uciekło. 
  1. zelżyć kroku — zwolnić; uczynić marsz lżejszym, tzn. mniej forsownym. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Ignacy Krasicki

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Człowiek i zdrowie · Okładka na podstawie: ***, Brett Jordan@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Człowiek i zdrowie · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/czlowiek-i-zdrowie/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis