Loreva
Loreva

Utwór 19 z 58

Kantyczki panna Sommera

2 
Przed chwilą dzieci pytały mnie 
o literaturę i, wiesz, stałem się jak zegar; 
chodzę w tłumie, ale to nie jest wskazanie, 
to tylko błąd przyzwyczajenia. 
Mogłem stać się rybą, wazonem 
lub czystą sentencją, język 
złapałbym na gorącym uczynku, 
mógłbym powplatać się w rzeczywistość 
tylko czy komuś potrzebny gobelin?  
Glob i owszem, ludzie lubią okrągłe. 
Boją się płaskiego, no i szczelin, 
stamtąd zawsze może wyjść przyczajony 
konduktor i zażądać biletów, 
co drugi ich nie ma i szczerzy zęby, 
ale taryfy ulgowe nie istnieją.  
Wszystko to ładnie wygląda, stół, 
karta dań i to, że jest wybór; 
osnuwać słowami chwilę, 
to wydaje się kuszące, a potem jak 
pająk wyssać ją i pusty kokon 
zostawić dla pamięci. 
Niech dziecko tam chodzi i uderza, 
niech wierzy, że dźwięk jest pełen znaczenia. 
W końcu po to ustawiłem w tej ciszy 
ten niemożliwy instrument.  
Źródło i licencja

Dolna Wilda · Edward Pasewicz

Licencja Wolnej Sztuki 1.3

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

Dolna Wilda · Okładka na podstawie: Jim Pennucci@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Dolna Wilda · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/pasewicz-dolna-wilda/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Przypis