Loreva
Loreva

Utwór 17 z 31

Zachwycenie

(Z Wiktora Hugona)

I usłyszałem głos wielki.

Apocalipsis
Sam jestem. Tutaj gwiazdy ścielą nocy łoże, 
Niebo jest bez obłoków, bez okrętów morze; 
Oko w tyle zostawia twory rzeczywiste, 
Tymczasem lasy, góry, całe przyrodzenie, 
Wybaduje przez ciemne, pomieszane pienie, 
Spienione morze i niebo gwiaździste. 
I natychmiast gwiazd złotych niezliczone szyki 
Rzekły, skłoniwszy swój ognisty wian, 
I natychmiast fal modrych niewstrzymane kręgi 
Rzekły, stoczywszy kołysane wstęgi: 
Oto Bóg! oto Bóg! oto Pan! 
Źródło i licencja

Domena publiczna · Gustaw Ehrenberg

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Dźwięki minionych lat · Okładka na podstawie: Norbert Reimer@Flickr, CC BY-SA 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-SA-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Dźwięki minionych lat · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/dzwieki-minionych-lat/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis