Loreva
Loreva

Utwór 9 z 16

Marność sławy

Świat obłudny, tu widząc mieszkańca swojego, 
We dnie i w nocy pilnie myśli koło tego,  
Jakoby go mógł nakryć zdradnymi sieciami;  
Czasem go ponętnymi łudzi rozkoszami,  
Czasem też strachem karmi, wnet zaś pochlebuje, 
A żółć z miodem zmieszaną zawsze mu gotuje.  
Lecz ty na wszytkie trwogi tak bądź ustalony,  
Abyś z obu stron1 umysł miał niezwyciężony.  
Tak żyj na tym tu świecie, jakby cię nie było,  
Co jako masz wykonać, niebo nauczyło, 
Z którego duch twój wzięty, iskierka wieczności;  
Ten ci nazad2 pokaże do ojczystej włości3. 
Wątpię, by mu wyrównał z wielkich panów drugi.  
Zła śmierci, ciałoś tylko przywłaszczyła sobie,  
Lecz sława jego w ciemnym nie została grobie.  
  1. z obu stron — ze strony szczęścia i nieszczęścia. [przypis edytorski] ↩
  2. nazad (gw.) — wstecz, z powrotem [przypis edytorski] ↩
  3. włość — miejsce zamieszkania, siedziba. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Daniel Naborowski

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Marność sławy · Okładka na podstawie: marfis75@Flickr, CC BY-SA 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-SA-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Marność sławy · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/naborowski-marnosc-slawy/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis