Loreva
Loreva

Utwór 29 z 54

7

A potem kraju runęło niebo. 
Tłumy obdarte z serca i z ciała, 
i dymił ogniem każdy kęs chleba, 
i śmierć się stała. 
Piasku, pamiętasz? Krew czarna w supły 
związana — ciekła w wielkie mogiły, 
jak złe gałęzie wiły się trupy 
dzieci — i batów skręcone żyły. 
Piasku, to tobie szeptali leżąc, 
wracając w ciebie krwi nicią wąską, 
dzieci, kobiety, chłopi, żołnierze: 
„Polsko, odezwij się, Polsko”. 
Piasku, pamiętasz? Wisło, przepłyniesz 
szorstkim swym suknem po płaszczu plemion. 
Gdy w boju padnę — o, daj mi imię, 
moja ty twarda, żołnierska ziemio. 

26 lipca 1943

Źródło i licencja

Domena publiczna · Krzysztof Kamil Baczyński

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

1942, 1943, 1944 · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/baczynski-1942-1943-1944/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis