Loreva
Loreva

Rozdział 1 z 8

III

Jam — nie Osjan

Jam — nie Osjan1! W zmyślonej postaci ukryciu 
Bezpiecznie śpiewam moją ze światem niezgodę! 
Tarczą złudy obronny — zyskałem swobodę, 
Której on by zapragnął, gdyby tkwił w tym życiu. 
Za niego dźwigam brzemię należnej mi sławy 
I za niego o przyszłość mych pieśni się trwożę — 
Żyję tak, jakbym jego życia był ciekawy — 
Ginę, jak on by ginął, choć zginąć nie może! 
Ten go uczci, co będzie na moim pogrzebie, 
Gdy moja mgła się z jego spokrewni tumanem. 
Nikt się nigdy nie dowie, czym byłem dla siebie — 
Dla innych chciałbym zawsze być tylko Osjanem. 
Tak rzekł śpiewak, lecz własnym smutkom nie podołał, 
I nagle: Boże, Boże! — do Boga zawołał. 
Jam — nie Bóg! Twarzy mojej spragniony zatraty2, 
Maskę Boga przywdziałem — zdradziecko pokrewną, 
I za Niego stworzyłem bezrozumne światy, 
Tak, jak On by je stworzył... Na pewno! Na pewno! 
Za Niego w mrok się wdarłem, by trwać w obłąkaniu, 
Tak jak On by to czynił, gdyby chciał się wdzierać! 
Za Niego mrę na krzyżu w bolesnym przebraniu 
Tak właśnie, jak On marłby, gdyby mógł umierać! 
Za Niego, jakby rozpacz gnała Go po niebie, 
Płacząc — w próżnię uchodzę, by marnieć — odłogiem! 
Nikt się nigdy nie dowie, czym byłem dla siebie! 
Dla was, co się modlicie, jestem tylko — Bogiem. 
  1. Osjan (mit. irl.) — Oisín syn Fionna, legendarny wojownik i bard celtycki, bohater średniowiecznych podań. Miał być autorem tzw. Pieśni Osjana, rzekomych średniowiecznych poematów celtyckich, za których odkrywcę podawał się szkocki poeta James Macpherson. Wydane zostały w języku angielskim w 1760 r. (Macpherson twierdził, że tłumaczył je z języka gaelickiego) i stały się bardzo popularne w całej Europie, wywierając wpływ na literaturę romantyczną. Mimo raportu specjalnej komisji, ogłoszonego przez Highland Society w Edynburgu w 1805 r., a podważającego autentyczność pieśni, duża część elity intelektualnej Europy uważała Pieśni Osjana za prawdziwy zabytek dawnej poezji celtyckiej, a zarazem za dokument historyczny. [przypis edytorski] ↩
  2. zatrata (daw.) — zniszczenie. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Bolesław Leśmian

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Dziejba leśna, III · Okładka na podstawie: Plimoth Plantation / 20100420.7D.05847.P1.L1.C23 / SML, See-ming Lee 李思明 SML@Flickr, CC BY-SA 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-SA-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Dziejba leśna, III · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/dziejba-lesna-iii/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis