Loreva
Loreva

Rozdział 1 z 2

X

Wszystko co było, było tylko snem... 
Ale sen każdy posiada znaczenie, 
A ja w swym mózgu blask mam i widzenie 
I o ciemnościach rzeczy — dużo wiem. 
Poza zwierciadłem żyłem Wschodnich Mórz, 
W dziedzinach, kędy rozmyślają magi 
I marmurowe drzemią sarkofagi 
Z popiołem Wieków i światłością zórz... 
I mógłbym ludziom prawić wiele słów, 
Jedne zabójcze, a inne rodzące... 
Lecz ty, co życie masz na jawie śpiące, 
Pomyślisz pewnie, że to szereg snów? 
I sprzecznie powiesz: «Po co tyle słów? 
Niechajże palec zamyka nam usta: 
O mowo ludzka, ty jesteś tak pusta, 
Kiedy nadeszła już godzina snów!...». 
Więc oto milczę jak nieznany bóg, 
Przybywający tajemnie w Tułaczu, 
Przed którym, mimo duszy ludzkiej płaczu, 
Wciąż swój zamykasz niegościnny próg! 
Źródło i licencja

Domena publiczna · Wincenty Korab-Brzozowski

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Symbole · Okładka na podstawie: Loz Pycock Crow, CC BY-SA 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-SA-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Symbole · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/wincenty-korab-brzozowski-symbole/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis