Loreva

Pieśń o Narodzeniu Pańskim (Bóg się rodzi...)

Bóg się rodzi, moc truchleje1; 
Pan niebiosów obnażony,  
Ogień krzepnie, blask ciemnieje,  
Ma granice nieskończony2;  
Wzgardzony, okryty chwałą,  
Śmiertelny, Król nad wiekami;  
A Słowo Ciałem się stało  
I mieszkało między nami3.  
Cóż masz, niebo, nad ziemiany4?  
Bóg porzucił szczęście twoje,  
Wszedł między lud ukochany,  
Dzieląc z nim trudy i znoje5; 
Niemało cierpiał, niemało  
Żeśmy byli winni sami,  
A Słowo Ciałem się stało 
I mieszkało między nami. 
W nędznej szopie urodzony, 
Żłób Mu za kolebkę dano; 
Cóż jest, czym był otoczony?  
Bydło, pasterze i siano.  
Ubodzy! Was to spotkało,  
Witać Go przed bogaczami, 
A Słowo Ciałem się stało 
I mieszkało między nami. 
Potem i króle6 widziani  
Cisną się między prostotą7,  
Niosąc dary Panu w dani8: 
Mirrą9, kadzidło i złoto;  
Bóstwo to razem zmieszało  
Z wieśniaczymi ofiarami,  
A Słowo Ciałem się stało  
I mieszkało między nami. 
Podnieś rękę, Boże Dziecię!  
Błogosław krainę10 miłą, 
W dobrych radach, w dobrym bycie,  
Wspieraj Jej siłę Swą siłą,  
Dom nasz i majętność całą,  
I Twoje11 wioski z miastami!  
A Słowo Ciałem się stało  
i mieszkało między nami. 
  1. truchleć — słabnąć a. drętwieć z przerażenia. [przypis edytorski] ↩
  2. Ma granice nieskończony — cała pierwsza strofa kolędy składa się z paradoksów (zdań wewnętrznie sprzecznych), by podkreślić wyjątkowy charakter narodzin Jezusa. [przypis edytorski] ↩
  3. A Słowo Ciałem się stało I mieszkało między nami — por. prolog Ewangelii św. Jana, 1,14: A Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas. [przypis edytorski] ↩
  4. ziemiany — dziś popr. forma B. lm: ziemian; mieszkańców ziemi. Sens całej linijki: Niebo, kogo traktujesz lepiej niż mieszkańców ziemi. [przypis edytorski] ↩
  5. znój — ciężka praca. [przypis edytorski] ↩
  6. króle — dziś popr.: forma M. lm: królowie. [przypis edytorski] ↩
  7. prostota (daw.) — ludzie prości, niskiego stanu. [przypis edytorski] ↩
  8. dań (daw.) — danina, dar. [przypis edytorski] ↩
  9. mirrą — dziś popr. forma B. lp: mirrę; mirra: wonna żywica używana w charakterze kadzidła lub pachnidła. [przypis edytorski] ↩
  10. krainę — w wersji dzisiejszej śpiewa się „ojczyznę”. [przypis edytorski] ↩
  11. Twoje — dziś śpiewa się „wszystkie”. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Franciszek Karpiński

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Pieśń o Narodzeniu Pańskim (Bóg się rodzi...) · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/piesn-o-narodzeniu-panskim/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis