Loreva
Loreva

Rozdział 3 z 4

3

Na polanie białe łanie 
w tańcu niosły ciała strąk. 
Jedna wiodła je błękitna, 
jakby rzeźba wodnych rąk. 
Tak cieniami niosły trzepot, 
tak w nie słońce nikło blaskiem, 
że stawały się jak cienie 
drzewem, wodą, liściem, piaskiem. 
A za nimi strzelec tropiąc 
zgubił łuk, 
nie wiązane cieniem stopy 
kładł w kurzawę chmur. 
Trwał szelestem, w taniec nikł, 
zmieniał ciało w szklane sny, 
zmieniał ręce w wiotkość leszczyn, 
ni mu ptak spod stopy tryśnie, 
ni mu gałąź nie zatrzeszczy, 
kiedy wznosi modry lot 
potrącając liści strop.  

*

Znów się świt wyroił, 
minął dzień i noc, 
zbladły wodopoje 
nad różową wsią.  
Źródło i licencja

Domena publiczna · Krzysztof Kamil Baczyński

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Łowy · Okładka na podstawie: Luis Alejandro Bernal Romero http://aztlek.com , CC BY-SA 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-SA-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Łowy · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/baczynski-lowy/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis