Loreva
Loreva

Utwór 116 z 118

Lew i zwierzęta

Gdy się wszystkie zwierzęta u lwa znajdowały, 
Był dyskurs: jaki przymiot1 w zwierzu doskonały. 
Słoń roztropność zachwalał; żubr mienił2 powagę; 
Wielbłądy wstrzemięźliwość, lamparty odwagę, 
Niedźwiedź moc znamienitą, koń ozdobną postać; 
Wilk staranie przemyślne, jak zdobyczy dostać, 
Sarna kształtną subtelność, jeleń piękne rogi, 
Ryś odzienie wytworne, zając rącze3 nogi; 
Pies wierność, liszka umysł w fortele4 obfity; 
Baran łagodność, osieł żywot pracowity. 
Rzekł lew, gdy się go wszyscy o zdanie pytali: 
«Według mnie, ten najlepszy, co się najmniej chwali». 
  1. przymiot — zaleta. [przypis edytorski] ↩
  2. mienić — tu: wymieniać, wyliczać. [przypis edytorski] ↩
  3. rączy — szybki w biegu. [przypis edytorski] ↩
  4. fortel — podstęp. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Ignacy Krasicki

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Lew i zwierzęta II · Okładka na podstawie: Rising Damp (busy, silent)@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Lew i zwierzęta II · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/lew-i-zwierzeta/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis