Loreva
Loreva

Utwór 6 z 49

Pieśń piąta. Pierwszy kawałek o najbardziej łagodnych krawędziach

Z powiewem wiatru w przyszerokich spodniach 
wielokrotnie rozrywanych w bolesnym kroku 
od zbyt długich i tanecznych kroków 
z oddechem, którego wszyscy unikają 
podśmiechują się ze mnie w autobusie, jestem Blu 
Dziewczyny na mój widok mocniej przytulają 
swoich przystankowych towarzyszy, drżąc 
jak sadzonki pomidorów wspierające swój ciężar 
na solidnych patykach, które korygują ich kształt 
Dzieci patrzą na moje ciemne oblicze 
szukając oczu do rozpoznania twarzy 
Chodzę, patrząc się na bezcelowy ruch 
Ich mobilność jest absolutnie zbędna 
Na dworcach świata mam swoje apartamenty 
President Suite z marmurową posadzką 
Oddaje mi ona swój zbawienny chłód, spokój 
Obdarty jestem z koronek tłumiących oddech i ciało 
Drapię się za uchem, spoglądając na wysokie kobiety 
w reklamówkach całe życie za 35 złotych z resztą 
Jestem cieniem, przybrudzonym krawężnikiem 
w którym zbierają się kałuże, mokre odpadki 
wsiąkają we mnie swobodnie i lękliwie 
Wystraszeni swoją pewnością siebie, uciekają 
na drobnych nóżkach, w podziemne przejścia 
Szarobura cera uczyniła mnie prawie umarłym 
co może się stać z człowiekiem, gdy nie słucha mamy 
co może stać się z człowiekiem, gdy nie słucha innych 
Moje kroki bujają się w rytmie siarczanych opowieści 
Prawdziwie niesamowite, bo oni tak zawsze 
moi kompani częstują mnie nimi jak papierosami 
Nie mam przeszłości, nie mam ani ojca, ani matki 
nie mam licznych sióstr, braci, przyjaciół, wrogów 
nie mam kochanek, ani kochanków 
nie płaczę, nie szukam pocieszenia 
ani łaski, ani litości, ani gniewu, ani ciebie 
Nie jestem samowystarczający, ale wystarczający 
dlatego jestem nieproszonym dozorcą 
komentatorem pięknych, rozproszonych detali 
Dostaję grosze od zgarbionych ludzi 
dzięki temu co dzień jem czerstwy chleb 
piję najtańsze, wiśniowe wino 
w plastikowo-kryształowym kielichu uwielbienia 
Toczą mnie w środku jakieś nieznane choroby 
których objawów ciągle oczekuję 
Z pełną świadomością przyjmuję wszystko 
Moje ciało tęskni już za rozkładem 
Czuję tę piękną i skuteczną presję 
tę dyskretną elegancję wycofywania się 
w środku przyjęcia 
Źródło i licencja

Niebo · Bianka Rolando

Licencja Wolnej Sztuki 1.3

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

Niebo · Okładka na podstawie: steve p2008@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Niebo · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/rolando-biala-ksiazka-niebo/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Przypis