Loreva
Loreva

Utwór 3 z 5

Modlitwa o deszcz

Wszego dobrego Dawca i Szafarzu wieczny, 
Tobie ziemia, spalona przez ogień słoneczny, 
Modli się dżdża i smętne zioła pochylone, 
I nadzieja oraczów, zboża upragnione. 
Ściśni wilgotne chmury świętą ręką swoją, 
A ony suchą ziemię i drzewa napoją 
Ogniem zjęte; o, który z suchej skały zdroje 
Niesłychane pobudzasz, okaż dary swoje! 
Ty nocną rossę1 spuszczasz, Ty dostatkiem hojnym 
Żywej wody dodawasz rzekom niespokojnym. 
Ty przepaści nasycasz i łakome morze, 
Stąd gwiazdy żywność mają i ogniste zorze. 
Kiedy Ty chcesz, wszytek świat powodzią zatonie, 
A kiedy chcesz, od ognia jako pióro wspłonie. 
  1. rossę — oryginalnie u Kochanowskiego, zgodnie z dawną ortografią jest: rossę. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Jan Kochanowski

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Fraszki · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/fraszki/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis