Loreva
Loreva

Utwór 3 z 3

XI

Odtąd w uśmiechach była dla mnie rzadsza, 
Smutniejsza, cichsza i bielsza, i bladsza. 
W głębszych się coraz zanurzała cieniach 
I obrywała róże na strumieniach; 
Albo przy kaskad naciągniętej lutni 
Stawała słuchać tak jak ludzie smutni, 
Z twarzą spuszczoną; lub sama w ustroni 
Ręce na białą zakładała szyję 
Jak ta, co boi się albo się broni. 
Lub jako gołąb, co w strumieniu pije, 
Do nieba jasnym wzlatywała okiem. 
Już wolnym, sennym błąkała się krokiem 
I jaskółeczek utraciła zwinność, 
I zadumała ją całą — niewinność. 
Źródło i licencja

Domena publiczna · Juliusz Słowacki

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

W Szwajcarii · Okładka na podstawie: Hammer51012@Flickr, CC BY-SA 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-SA-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

W Szwajcarii · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/trzy-poemata-w-szwajcarii/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis