Loreva
Loreva

Utwór 14 z 78

Filozof

Po stryju filozofie1 wziął jeden spuściznę, 
Nie gotowiznę, 
Tam, gdzie duch buja nad ciało, 
Takich sprzętów bywa mało, 
Ale były na szafach, w szafach słojków szyki, 
Alembiki2, 
Papierów stósy3, 
Globusy 
I na stoliku 
Szkiełek bez liku, 
A w końcu ławy 
Worek dziurawy. 
Wziął jedno szkiełko, patrzy, aż wór okazały. 
Wziął drugie, a woreczek nikczemny4 i mały. 
Westchnął zatem nieborak i rzekł: «Wiem, dlaczego 
Były pustki w dziurawym worku stryja mego: 
Gdyby był okiem, nie szkłem, na rzeczy poglądał, 
I on by użył, i ja znalazłbym, com żądał». 
  1. filozof — chodzi tu o uczonego w ogóle; opisana w bajce pracownia należała, jak sądzić można z wyposażenia, do alchemika, astronoma lub przyrodnika. [przypis redakcyjny] ↩
  2. alembik — naczynie do destylacji płynów. [przypis redakcyjny] ↩
  3. stósy — pochylonego „ó” użyto dla rymu. [przypis redakcyjny] ↩
  4. nikczemny — tu: nędzny, mizerny. [przypis redakcyjny] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Ignacy Krasicki

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Bajki nowe · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/bajki-nowe/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis