Źródło i licencja tłumaczenia
W locie
Mknę, kresów nienawidząc, w wieczystą swobodę,
W nieskończoność, co szumiąc, pieni mu się w pysku,
Aż nagle zwierz mój trafia na lęk, na przeszkodę
I w miejscu, gdzie dla oczu kończą się błękity,
Staje dęba! Wiem dobrze: tu — Bóg jest ukryty!
Zastygły w zlękłym skoku nad otchłanią wiszę,
Pełno w niej jego spojrzeń i głos jego słyszę:
«Jam1 — twój kres! Czekam na cię2 — na swego przybłędę,
A gdziekolwiek podążysz — tam ja z tobą będę!»
Nie znam kresu! Mej żądzy zuchwałym przymusem
Znagliłem zwierza w bezmiar, a on jednym susem
Przesadził3 otchłań z Bogiem, jak nikłą zaporę —
I znów jestem swobodny! Niebo wokół gore4!
Lecz w chwili, kiedym gwiezdną zachłyśnięty tonią,
Dłoń w grzywie zaprzepaścił, tą zbłąkaną dłonią
W grzbiecie mego zwierzęcia zmacałem kark Boga!
Onże5 tak mię6 unosi w szału bezzacisze7,
Jakby wspólna nam była w bezpowrotność droga?
Tak, to — on! Wiem na pewno i głos jego słyszę:
«Jam — twój kres! Czekam na cię — na swego przybłędę,
A gdziekolwiek podążysz — tam ja z tobą będę!»
Do głosu tego w niebie dusza ma nawyka8,
A pęd mój nie ustaje, a zwierz mój nie znika!
- jam (daw.) — ja jestem. [przypis edytorski] ↩
- na cię — dziś popr.: na ciebie. [przypis edytorski] ↩
- przesadzić — przeskoczyć. [przypis edytorski] ↩
- gore (daw.) — pali się. [przypis edytorski] ↩
- onże — on właśnie. [przypis edytorski] ↩
- mię (daw.) — mnie. [przypis edytorski] ↩
- bezzacisze (neol.) — hałaśliwe miejsce. [przypis edytorski] ↩
- nawykać — przyzwyczajać się. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja
Domena publiczna · Bolesław Leśmian
Źródło: Wolne Lektury
Szczegóły techniczne
Komponent: base-text
znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
W locie · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/lesmian-w-locie/
Źródło: Wolne Lektury
Licencja: LAL-1.3
Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Szczegóły techniczne
Komponent: editorial
Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.