Utwór 23 z 35

Pieśń II, 20 (Non usitata nec tenui ferar...)

Do Mecenasa1

Niezwyczajnymi, niewątłymi pióry
Piewca dwoisty, przez płynne lazury
Lecę nad grody, nad zawiść nikczemną
Wzbity — a ziemia ucieka przede mną.

Mnie, zrodzonego z ojca krwi ubogiej,
Mnie, co kochanym nazywa mój drogi
Mecenas — mnie śmierć nie zgładzi na wieki,
Ni od stygowej2 odepchną mię3 rzeki.

Już, już mi skóra chropawa golenie
Ściąga, w białego łabędzia się mienię4;
Od góry w puszek już obrastam miękki,
Mam go na barkach i palcach u ręki.

Wnet ja szybszymi niż sam Ikar5 loty
Brzegów Bosforu szumiące zawroty,
Hiperborejskie6 stepy i Getule7
Oblecę, pieśnią łabędzią rozczulę.

Mnie pozna Kolchid8 i Dak9, co się naszej
Marsów kohorty10, niby to nie straszy,
Daleki Gelon11, mnie iberskie12 rody,
I ci, co piją rodanowe13 wody.

Nie chcę ja neniów14, gdy już zwłoki moje
Do grobu pójdą; o wycia nie stoję,
Ani o żale; przepych niepotrzebny
Którym się obrzęd otacza pogrzebny.

Mecenas właśc. Gaius Cilnius Maecenas (70–8 p.n.e.) — rzymski polityk i pisarz, doradca i przyjaciel cesarza Augusta, opiekun i protektor najsławniejszych poetów rzymskich: Horacego, Owidiusza, Wergiliusza; jego nazwisko stało się synonimem patrona sztuki, literatury lub nauki. [przypis edytorski] ↩
stygowy (mit. gr.) — styksowy (od nazwy rzeki płynącej w krainie umarłych). [przypis edytorski] ↩
mię — mnie. [przypis edytorski] ↩
mienię — tu: zamieniam. [przypis edytorski] ↩
Ikar (mit. gr.) — syn Dedala, otrzymał od niego skrzydła spojone woskiem, na których uniósł się tak wysoko, że wosk stopił się w słońcu, a Ikar runął w morze. [przypis edytorski] ↩
hiperborejski (mit. gr.) — przym. od: Hiperborea, legendarna kraina, znajdująca się na północy, uznawana za krainę wiecznego szczęścia. [przypis edytorski] ↩
Getulia — południowa część Maroka w Afryce. [przypis edytorski] ↩
Kolchid — mieszkaniec Kolchidy, krainy historycznej położonej na południowo-wschodnim wybrzeżu Morza Czarnego. Tu użycie synekdochiczne, tj. „część za całość”: jeden Kolchid reprezentuje w utworze swój naród. [przypis edytorski] ↩
Dak — mieszkaniec Dacji, staroż. krainy odpowiadającej terytorialnie dzisiejszej Rumunii, tu użycie synekdochiczne. [przypis edytorski] ↩
kohorty — oddział, 1/10 legionu. [przypis edytorski] ↩
Gelon — członek staroż. ludu Gelonów, zamieszkującego północno-zachodnią Scytię, tereny dzisiejszej centralnej Ukrainy. [przypis edytorski] ↩
iberski — dziś popr.: iberyjski, przym. od: Iberia, staroż. nazwa dzisiejszej Hiszpanii. [przypis edytorski] ↩
Rodan — rzeka na terenie dzisiejszej Szwajcarii i Francji. [przypis edytorski] ↩
nenia — pieśni żałobne. [przypis edytorski] ↩

Źródło i licencja

Domena publiczna · Horacy

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Pieśń II, 20 (Non usitata nec tenui ferar...) · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/horacy-piesn-ii-20-tlum-siemienski/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Domena publiczna · Lucjan Siemieński

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: translation

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.