Źródło i licencja tłumaczenia
Nim minie czar
Których blask ci na niebie cień zasłania Ziemi,
I tęsknij za tonami, które wtedy brzmiały,
Gdyś gonił uchem słowa z szmerem aksamitu;
Co gdyś wzrok od twej duszy odwrócił błękitu,
Z jękiem lutni, co milknie, w nicość się rozwiały.
Za tymi, co ci w nocy szumiały nad głową,
A teraz gdzieś w twej duszy ukryły się głębi,
Co leciały, jak białych szeregi gołębi
Ponad morzem i wpadły w bezdeń szafirową,
Za tymi patrz, co łupem stały się jastrzębi.
Dźwięków nie licz rozkoszy, ale wytęż ucho
Na jęki, co ci w piersi wyją w nocy głucho,
Co ci w ciemnej, samotnej szeptają godzinie,
Że cierpisz i — na próżno, co cię szponem ranią,
Tych, co czarną rozpaczy straszą cię otchłanią!
Chwyć je i zaklnij w słowa, nim czar chwili minie.
Źródło i licencja
Domena publiczna · Franciszek Mirandola
Źródło: Wolne Lektury
Szczegóły techniczne
Komponent: base-text
znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Nim minie czar · Okładka na podstawie: Gino, CC BY 2.0
Źródło: Wolne Lektury
Licencja: CC-BY-2.0
Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Szczegóły techniczne
Komponent: cover
Nim minie czar · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/mirandola-nim-minie-czar/
Źródło: Wolne Lektury
Licencja: LAL-1.3
Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Szczegóły techniczne
Komponent: editorial
Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.