Loreva
Loreva

Rozdział 36 z 176

XXXVI

Kiedy nad moią biedą kwilę1,  
Serce me często tak mnie pieści:  
«Człeku, nie krzywduy sobie tyle 
Y nie dopuszczay tey boleści. 
Ieśliś nie dosyć użył sobie, 
Zaliż nie lepiey pod łachmanem,  
Bydź żywym, niźli leżeć w grobie, 
Z tem, żeś był kiedyś wielkim panem? 
  1. kwilić — tu: cicho płakać. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · François Villon

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Wielki Testament · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/wielki-testament/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Domena publiczna · Tadeusz Boy-Żeleński

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: translation

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis