Rozdział 7 z 7

Finał

na miękkiej trawie tważą do hmur
leżę ogromny hiński bogdyhan.
ńe tknął mńe żaden piorun ńi mur,
a jednak czuję, że zdyham.

i kiedy z estrad płonącyh jaśńej
ćiskam swoje ohłapy brutalny i wielki,
śmierć moja może dogryza już właśńe
moje ostatńe cukierki.

ńe będę pisał wierszy. — jak pusty kłos są,
lecz wiem, że ći, co raz słyszeli je,
jak zarazę za sobą wszędźe pońosą
kaprysuw moih ewangelje.

ortografja według mańifestu
autora z dńa 25 marca 1921
«w sprawie ortografji uprosz-
czonej» («1-a jednodńuwka fu-
turystuw. mańifesty futuryz-
mu polskiego. czerwiec 1921.»

Źródło i licencja

Domena publiczna · Bruno Jasieński

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Pieśń o głodźe · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/piesn-o-glodze/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.