Loreva
Loreva

Utwór 5 z 7

[Po ciemku, po ciemku łkasz...]

Po ciemku, po ciemku łkasz, 
Bezradność twych łez rozumiem! 
Schorzałą śmiertelnie twarz 
Radośnie całować umiem. 
Do końca nie zbraknie1 mąk, 
Do końca wystarczy mocy! 
Zmarniałych, zmarniałych rąk 
Potrafię pożądać w nocy! 
Oględnie z rozkoszy mdlej 
Tą piersią, co z trudem dyszy! 
Do śmierci, do śmierci twej 
Wraz z tobą nawykam w ciszy. 
  1. zbraknąć — nie wystarczyć. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Bolesław Leśmian

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

[Po ciemku, po ciemku łkasz...] · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/lesmian-po-ciemku/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis