Loreva

[Róże, które kochałem...]

Róże, które kochałem, z każdym dniem więdnieją1...
Nie wszelki czas jest nowym pąkowiom przychylny.
Zefir wiał już dość długo. Niech teraz koleją,
Mrożący w biegu rzeki, zadmie wicher silny.

Czemuż w tak głośne pienie uderzasz, rozkoszy?
Zaż2 nie wiesz, że szaleństwem jest, gdy wciąż do woli,
Bez powodu twe przyjście porusza i płoszy
Pod dłonią moją strunę winną Melancholii.

więdnieją — dziś popr.: więdną. [przypis edytorski] ↩
zaż (daw.) — czy, czyż. [przypis edytorski] ↩

Źródło i licencja

Domena publiczna · Jean Moréas

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

[Róże, które kochałem...] · Okładka na podstawie: bird of paradise, ruffin_ready@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

[Róże, które kochałem...] · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/moreas-roze-ktore-kochalem/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Domena publiczna · Bronisława Ostrowska

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: translation

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.