Loreva
Loreva

Utwór 25 z 61

Maska

(Posąg alegoryczny w guście Odrodzenia)

Do Ernesta Christophe’a1, rzeźbiarza.

Spójrzmy na to przecudne arcydzieło włoskie! 
W muskularnego ciała falowaniu równym 
Rozkwita Wdzięk i Siła — te dwie siostry boskie — 
Ta kobieta z marmuru jest dziełem cudownym! 
Tak potężne i wiotkie są ciała jej zgięcia, 
Że mogłaby na łożu królować wspaniałym 
I być istną rozkoszą biskupa lub księcia! 
Spójrz na te słodkie usta z lubieżnie zuchwałym 
Uśmiechem, gdzie się próżność zda łączyć z ekstazą! 
Spójrz na to oko chytre — pół drwiące — pół smętne — 
Na tę twarz delikatną, osłoniętą gazą, 
Twarz, co, zda się, z tryumfem mówi te namiętne 
Słowa: Rozkosz mię wzywa, a miłość mię wieńczy! 
Istotę, co ma taki majestat nad czołem, 
Spójrz, jakim miękkim czarem ta słodycz jej wdzięczy! 
Zbliżmy się — stańmy z boku — otoczmy ją kołem! 
O bluźnierstwo! O sztuko fatalnej osnowy! 
Postać, którą tak boża upiękniła łaska, 
U góry się zakończa jak potwór dwugłowy. 
Ach, spójrz, wszak to zasłona tylko — tylko maska — 
Ta twarz, co wargi w uśmiech czarowny ubiera; 
A tam — spójrz — pomarszczona w upiorowe znamię — 
Oto głowa istotna — oto twarz jej szczera — 
Tyłem zwrócona do tej twarzy, która kłamie! 
Biedna, piękna istoto! Te wspaniałe zdroje 
Tych łez — do mojej duszy płyną skołatanej; 
Twoje kłamstwo upaja mnie, a serce moje 
U źródeł twej Boleści — leczy swoje rany.  
— Lecz czemuż ona płacze? Piękność doskonała, 
U której stóp ród ludzki ległby zwyciężony... 
Jakiż ból gryzie wnętrze jej białego ciała?  
— Ona płacze, że żyła. Zrozumiej, szalony! 
I płacze, że żyć będzie. Ale płacz ją dusi 
Najgoręcej (aż z płaczu drży od stóp do głowy) 
Przeto, że jeszcze jutro musi żyć. Żyć musi 
Jutro — pojutrze — wiecznie. Los nasz jednakowy.  
  1. Christophe, Ernest (1827–1892) — fr. rzeźbiarz, przyjaciel Baudelaire’a; autor wystawionego w 1859 alegorycznego gipsowego posągu Komedia ludzka, przedstawiającego kobietę z maską; po ukazaniu się wiersza Baudelaire’a rzeźbiarz nadał jej marmurowej wersji, wystawionej w 1876, tytuł Maska. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Charles Baudelaire

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Maska · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/kwiaty-zla-maska/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Domena publiczna · Antoni Lange

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: translation

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis