Loreva
Loreva

Utwór 7 z 30

Franio

Powieść dydaktyczna

Franio był to chłopiec mały,  
Ale był bardzo nieśmiały.  
Lubił widzieć u siostrzyczki, 
Kiedy zdejmuje spódniczki. 
Zaraz robił się niebieski  
I w oczach miał rzewne łezki. 
Aż mówiła dobra niania: 
«Żeby szlag nie trafił Frania». 
Albo się w kąpieli śmiała: 
«Tobie by się żona zdała». 
A on patrzył przestraszony, 
Bo nie był uświadomiony. 
Naradził się Tato z Mamą  
I Babunia tyż to samo, 
Że to już ostatnia pora  
Zawieźć Frania do doktora.  
Doktór zaraz wziął trzy ruble 
I kazał go moczyć w kuble1. 
Powiedział, że to dziedziczne  
Cierpienie psycho-fizyczne. 
I że mu to przejdzie z wiekiem,  
Jak będzie dużym człowiekiem. 
Złe sobie daje świadectwo,  
Gdy kto wyszydza kalectwo. 
  1. Doktór zaraz wziął trzy ruble i kazał go moczyć w kuble — mowa o popularnym wówczas wodolecznictwie (hydroterapii). [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Tadeusz Boy-Żeleński

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Słówka (zbiór) · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/slowka-zbior/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis