Loreva
Loreva

Utwór 19 z 54

O wolność

Przebudziły się w nas zwierzęta 
i duchy mleczne się budzą. 
W dzień podobni jesteśmy złym ludziom,  
w noc zwierzętom płonącym w cierpieniu,  
to znów bestiom krzyczącym w rui,  
to znów cierniom w swych oczach człowieczych; 
rozdzielonym, niespokojnym i czułym  
ciała ciążą jak twarde rzeczy.  
A na niebie chmur bitwa łagodna,  
a na ziemi chrzęst kości i stali.  
Jakichśmy warg otchłanie całowali,  
że ssą nas w grób złe i głodne? 
Jak przemierzyć ten lęku obszar,  
od bojowisk odedrzeć nieboskłon? 
Ludzie źli, ziemia dzika — coraz młodsza —  
— dziecko niedobre, co zabija troską. 
Rozerwały się miłości jak korzenie. 
Nachmurzone stoją burze — drżąc.  
Tylko jeszcze tchem, co idzie z ziemi,  
wbiliśmy na oślep harpun rąk,  
porywani przez wyjący mroków pożar  
jak zwierzęta, co za kratą śnią, 
których pragnień żaden czas nie zmoże.  
20 kwietnia 1943  
Źródło i licencja

Domena publiczna · Krzysztof Kamil Baczyński

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

O wolność · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/baczynski-o-wolnosc/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis