Źródło i licencja tłumaczenia
Gaj święcony
Miesiąc jesienny czarną naświetlając ziemię,
Uniesie się powoli, w oparach, dwurogi,
Gościńce zabieleją wśród rozlanej trwogi.
Niech oglądamy, jako płyną przez zagaje
Znów elizejskie smugi, które luna kraje...
O, milczenie! przerwane pod blaskiem, co płowy,
Owija tumanami domyślne dąbrowy,
Wodotryskiem, łkającym nagle... Kształtem biały
Cień przemknie, ślizgający się przez interwały,
Muzy, sunącej w fałdach, rozwianych podłużnie,
Harmonijnie w gościńców blakniejącą próżnię.
I w tym boru, co zda się, wpółsenny i siny,
O, siostro moja, widmem, rozgrzeszonym z winy,
Duszom naszym wróciwszy wolność, w zmierzchu starej
Melodii odnajdziemy uśmiechnięte mary.
Źródło i licencja
Domena publiczna · Louis Le Cardonnel
Źródło: Wolne Lektury
Szczegóły techniczne
Komponent: base-text
znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Gaj święcony · Okładka na podstawie: Neal.@Flickr, CC BY 2.0
Źródło: Wolne Lektury
Licencja: CC-BY-2.0
Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Szczegóły techniczne
Komponent: cover
Gaj święcony · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/gaj-swiecony/
Źródło: Wolne Lektury
Licencja: LAL-1.3
Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Szczegóły techniczne
Komponent: editorial
Domena publiczna · Stefan Napierski
Źródło: Wolne Lektury
Szczegóły techniczne
Komponent: translation
znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.