Thrène XIV
Par où tu sus jadis pénétrer dans l’enfer.
Si ce chemin pouvait me conduire vers elle,
Si je passais aussi cette onde sur laquelle
L’inflexible nocher emporte au loin les morts,
Vers les bois de cyprès qui noircissent ses bords!
Ne m’abandonne pas, ma lyre harmonieuse,
Viens avec moi: franchis l’enceinte ténébreuse
Du rigoureux Pluton; s’il dédaigne mes pleurs,
Tu sauras l’attendrir en chantant mes douleurs;
Si bien qu’il me rendra ma fillette chérie
Et chassera le deuil de mon âme assombrie.
Il la retrouvera: nous sommes tous à lui;
Mais ce fruit n’est pas mûr: son heure n’a pas lui.
Il faudrait que le cœur de ce Dieu fût de pierre
Pour ne point se laisser fléchir à ma prière,
N’est-ce pas? Ou sinon, ayant fait le chemin,
Restons-y; que la mort termine mon chagrin.
Źródło i licencja
Domena publiczna · Jan Kochanowski
Źródło: Wolne Lektury
Szczegóły techniczne
Komponent: base-text
znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Thrène XIV · Okładka na podstawie: slightly everything@Flickr, CC BY 2.0
Źródło: Wolne Lektury
Licencja: CC-BY-2.0
Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Szczegóły techniczne
Komponent: cover
Thrène XIV · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/threnes-threne-xiv/
Źródło: Wolne Lektury
Licencja: LAL-1.3
Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Szczegóły techniczne
Komponent: editorial
Domena publiczna · Wacław Gasztowtt
Źródło: Wolne Lektury
Szczegóły techniczne
Komponent: translation
znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.