Loreva
Loreva

Rozdział 8 z 8

VIII

Pamiętam ciebie... Zda mi się, że cała 
jasność, mojemu życiu przeznaczona, 
przeszła wraz z tobą, wielka i wspaniała, 
i nigdy więcej, nigdy nie zadnieje... 
A nieraz jeszcze wyciągam ramiona 
tęskne za tobą, jakbym miał nadzieję, 
że przyjdziesz do mnie, i nie mogę do tej 
myśli przywyknąć, żeś dla mnie stracona, 
że nie zostało mi nic, prócz tęsknoty... 
Pamiętam ciebie... Dzień mi bez godziny 
nie spłynął jeden, choć lat zbiegło wiele, 
żebyś ty z wspomnień mych ciemnej głębiny 
nie wyłoniła się, cicha i blada, 
jaką widziałem cię niegdyś w kościele 
po raz ostatni... Naówczas owłada 
mną taki smutek i tak wielka żałość, 
jakbym cię wczoraj żegnał... Wobec cienia 
postaci twojej, wobec przywidzenia 
czuję tę samą młodzieńczą nieśmiałość, 
te same dziwne dreszcze i pragnienia, 
jakiem czuł niegdyś — i nic już nie pomnę, 
ni lat przebytych, ni późniejszych wrażeń, 
i myśli moje błądzą nieprzytomne 
w krainie zmarłych, zmartwychwstałych marzeń... 
Źródło i licencja

Domena publiczna · Kazimierz Przerwa-Tetmajer

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Z dawnej przeszłości · Okładka na podstawie: joe jukes, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Z dawnej przeszłości · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/przerwa-tetmajer-z-dawnej-przeszlosci/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis