Loreva
Loreva

Utwór 3 z 16

Przewoźnik

Hej! poczciwe moje wiosło,  
Ho! ho!  
Już do ręki mi przyrosło!  
Ho! ho!  
Już bez niego żyć nie mogę,  
Bo z niem codzień ruszam w drogę 
Ho! ho!  
Ho! ho!  
Fale Wisły ono pruje,  
A łódź chyża w dal szybuje,  
Na błękitnej, na głębinie,  
Jak jaskółka lotna, płynie.  
Stara Wisła, dobra macierz,  
Szepce z cicha ranny pacierz,  
Po kościołach dzwony dzwonią —  
Głos ich leci ponad tonią.  
Stare Miasto w słonku świeci,  
A po falach łódka leci,  
I omija wiry, piaski,  
Mknąc do brzegów Kępy Saskiej.  
Hej, ty Wisło! ty kochana!  
Od małego tyś mi znana!  
Kocham ciebie duszą całą 
Taką wielką i wspaniałą.  
Ty mnie żywisz i odziewasz,  
Ty mi pieśni do snu śpiewasz,  
Płyń swobodnie, płyń daleko,  
Droga rzeko! nasza rzeko!  

(Po pierwszym, drugim i czwartym wierszu każdej strofki dodaje się: „ho! ho!”)

Źródło i licencja

Domena publiczna · Artur Oppman

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Przewoźnik · Okładka na podstawie: fairuz othman@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Przewoźnik · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/szopka-przewoznik/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis