Loreva
Loreva

Utwór 10 z 14

Rękawiczka

(z Schillera1)

Chcąc być widzem dzikich bojów, 
 

Już u zwierzyńca podwojów2 
Król zasiada. 
Przy nim książęta i panowie Rada3; 
A gdzie wzniosły4 krążył ganek, 
Rycerze obok kochanek. 
Król skinął palcem, zaczęto igrzysko, 
Spadły wrzeciądze5: ogromne lwisko 
Z wolna się toczy; 
Podnosi czoło, 
Milczkiem obraca oczy 
Wokoło; 
I ziewy rozdarł straszliwie, 
I kudły zatrząsł na grzywie, 
I wyciągnął cielska brzemię, 
I obalił się na ziemię. 
Król skinął znowu. 
Znowu przemknie się krata: 
Szybkiemi skoki, chciwy połowu 
Tygrys wylata. 
Spoziera z dala, 
I kłami błyska, 
Język wywala, 
Ogonem ciska, 
I lwa dokoła obiega; 
Topiąc wzrok jaszczurczy, 
Wyje i burczy; 
Burcząc, na stronie przylega. 
Król skinął znowu: 
Znowu podwój otwarty: 
I z jednego zachowu6 
Dwa wyskakują lamparty. 
Łakoma boju, para zajadła 
Już tygrysa opadła, 
Już się tygrys z niemi drapie, 
Już obydwu trzyma w łapie: 
Wtem lew podniósł łeb do góry, 
Zagrzmiał — i znowu cisze — 
A dzicz z krwawemi pazury 
Obiega, za mordem dysze, 
Dysząc, na stronie przylega. 
Wtem leci rękawiczka z krużganków pałacu, 
 

Z rączek nadobnej Marty, 
Pada między tygrysa i między lamparty 
Na środek placu. 
Marta z uśmiechem rzecze do Emroda: 
«Kto mię tak kocha, jak po tysiąc razy 
Czułemi przysiągł wyrazy, 
Niechaj mi teraz rękawiczkę poda». 
Emrod przeskoczył zapory, 
Idzie pomiędzy potwory, 
Śmiało rękawiczkę bierze. 
Dziwią się panie, dziwią się rycerze; 
A on w zwycięskiej chwale 
Wstępuje na krużganki. 
Tam, od radosnej witany kochanki,7 
Rycerz jej w oczy rękawiczkę rzucił: 
«Pani, twych dzięków nie trzeba mi wcale». 
To rzekł i poszedł, i więcej nie wrócił. 
  1. z Schillera — przekład Adama Mickiewicza powstał w kwietniu 1820 r. w Kownie; poeta zmienił imiona osób występujące w oryginale: król Franz (w tłumaczeniu polskim nie pada jego imię), dama imieniem Kunigund (tu: Marta), rycerz Delorges (tu: Emrod). [przypis edytorski] ↩
  2. podwoje — podwójne drzwi a. brama. [przypis edytorski] ↩
  3. panowie Rada — zwrot staropolski na oznaczenie senatu. [przypis redakcyjny] ↩
  4. wzniosły — wzniesiony; znajdujący się wysoko. [przypis redakcyjny] ↩
  5. wrzeciądze — zamknięcie drzwi a. bramy. [przypis edytorski] ↩
  6. z zachowu — z zamkniętego miejsca. [przypis redakcyjny] ↩
  7. od radosnej witany kochanki — dziś: witany przez radosną kochankę. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Adam Mickiewicz

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Ballady i romanse · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/ballady-i-romanse/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis