Loreva

W noc noworoczną

Duszo wszechświata, czyżże sączysz się tchnieniem
W piersi człowiecze i rodzisz piękne echo?
Wielkie malowidła powstają,
Słowa olbrzymie dla serc.

Chętna pomocy, o, ty, oślepiająca,
Snem nie oślepiajże mnie, wy, światła płonne,
Mińcie zatroskane me czoło,
Abym podźwignął się w blask.

Pokąd miłujące wiedliście, kroczyłem,
Dary nie moje zostawiając w oddali:
Wszelkie poblaski i wszystką
Ciszę, a daje ją dom.

Zawsze ku wam piąłem się, ku wam, spod stopy,
Jako ruiny, opada, co zdołałem
Zdobyć, nie patrząc za siebie,
Pnę się i pnę się wciąż wzwyż.

Gwiazdy nadaremnie, nie sądzę, ku czasów
Dawnych wiedliście ruinom, serce, oczy
W hart oblekając1, o, uczcie,
Abym dotrzymał wam krok!

Odtąd rozbłyskujcie świetliściej, niech płomyk
Wieje, kędziory muskający, przylega,
Miło łagodniejąc, ku myślom,
Które hoduje ma skroń.

Źródło i licencja

Domena publiczna · August von Platen

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

W noc noworoczną · Okładka na podstawie: fotologic@Flickr, CC BY 2.0

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

W noc noworoczną · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/w-noc-noworoczna/

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Domena publiczna · Stefan Napierski

Szczegóły techniczne

Komponent: translation

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.