Loreva
Loreva

Rozdział 24 z 66

XIV

Za powiatami, pamięć ich chwały, 
Idzie Witolda działo armatnie: 
I sztandar stary a wypłowiały, 
Po bohaterze godło ostatnie. 
Dwanaście koni z strusiemi kity, 
Obwożą działo na podziw miastu; 
A stary sztandar, ledwie rozwity1 
Niesie kolejno mężów dwunastu. 
Na święte szczątki patrzą ciekawi 
I proszą w duchu o łaskę bożą: 
«Kiedyż się drugi Witold nam zjawi, 
Gdy Tatarowie Wilnu zagrożą?!» 
  1. rozwity — rozwinięty. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Władysław Syrokomla

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Marcin Studzieński · Okładka na podstawie: Steven Lilley@Flickr, CC BY-SA 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-SA-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Marcin Studzieński · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/syrokomla-marcin-studzienski/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis