Loreva
Loreva

Utwór 74 z 108

Do Jana

Janie, mój drużba, 
Jeslić się służba 
Dobrze nie płaci, 
Nie jużci traci 
Cnota swe myto; 
Ale sowito1 Bóg zwykł nagradzać 
Temu, kto zdradzać 
Nie zwykł nikogo. 
Przeto choć srogo 
Szczęście się z tobą 
Obchodzi, sobą 
Nic nie trwóż, ale 
Trwaj rowien2 skale, 
Której nie mogą 
Nawiętszą trwogą 
Poruszyć wały3, 
Kiedy powstały 
Na morzu wielkim. 
Także we wszelkim 
Nieszczęściu i ty 
Bądź niepożyty, 
A trwaj statecznie, 
Bo nie już wiecznie 
Fortuna służy, 
Komu podruży4, 
Ani porzuci, 
Kogo zasmuci. 
  1. sowito — sowicie, hojnie. [przypis edytorski] ↩
  2. rowien — równy, niezmienny. [przypis edytorski] ↩
  3. wały — fale. [przypis edytorski] ↩
  4. komu podruży — z kim się zaprzyjaźni. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Jan Kochanowski

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Do Jana (Janie, mój drużba...) · Okładka na podstawie: slightly everything@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Do Jana (Janie, mój drużba...) · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/fraszki-ksiegi-wtore-do-jana-janie-moj-druzba/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis