Pieśń III

Stefanowi Batoremu, królowi polskiemu

Królowi hymn możnemu śpiewajmy, Kameny1! Bogu naprzód: bez Boga nic nie godno2 ceny: On stworzył, on sprawuje, on oświeca tego Żywotem, szczęściem, sławą: król sam zna samego,

I to cel jego sprawom: on w pierwszej ojczyźnie3, Gdy moc błąd wziął bezbożny, sam sie oparł, iż nie Zgasła powszechna wiara4. Stąd go łaski swojej Pan naczyniem uczynił, w pokoju, we zbrojej,

Więtszym5 obojga szczęścia. On, nadzieją samą Z nieba pomocy, śmiał być nawałnościam6 tamą Pannońskim, przez rozliczne i spuszczając zdroje Ścierw przeciwnych, Dunaju, tuczył ryby twoje.

Ale szczęście przeźrane7 iż ma kożda strona, Tu cię Bóg wniósł, gdzie jeszcze nie próżna obrona, Dzielność twoja być może, królu niezmożony, Królu i z twej natury, nie tylko z korony.

Bo kto ciebie nie mniejszy? prawie bez równości, W radzie, w mowie, w dowcipie, w umysłu mierności! Kto równie sprawiedliwy? kto łaskawy? Ale Twe własności kto zduża8 śpiewać doskonale?

Morski huk głosem przemóc może. Lecz niniejszy. Iż czas przyniósł, we zbroi zdasz się napiękniejszy Bądź porządek ważymy, bądź rozsądek prawy, Komu wojsko, a komu huf zlecić do sprawy,

Lub serce mężne z ręką prędką, lub patrzamy Na czujność, na cierpliwość, wyznamy, wyznamy, Że ty przedni król, hetman, rycerz, pieszy, konny, Twe szczcęście wojska gromi, mur wali obronny.

Ty postronne wprzód widzisz i domowe zdrady, Twym przykładem wytrwane i smutne Hyady I głód i bezsen, i proch, i błota, i lasy, I wzgardzone nad głową jakmiarz9 zimne pasy.

Tyś wskrzesił naszę sławę, ty bowiem pokoje, Wyrodnym smaczne sercom, ganisz i do zbroje Potrzebną chęć pobudzasz, która, legartowem Jadem zjęta, nie dbała długo być obłowem

To zdradliwym Tatarom i Moskwicinowi Chciwemu, okrutnemu, pół poganinowi. Dziś samo imię twoje pohańce hamuje, A straszny tyran sam strach, hańbę, szkodę czuje

Strach, hańbę, szkodę czuje, a da Bóg życzliwy, Jeśli wróżba nie próżna, a strony sprawiedliwej I upadek czuje i, pozbywszy głowy, Spuści państwa pod twój sceptr wdzięczny, sławny, zdrowy.

O, bodaj późno w niebie twojej godną cnoty Koronę gotowano: Nie tylko wiek złoty W twej Polszczę widzieć mamy, lecz i przed naszego Chrysta krzyżem gwałt zwykły Machmeta krwawego!

Kameny — Muzy. [przypis redakcyjny] ↩
nie godno — nie (jest) godne. [przypis redakcyjny] ↩
w pierwszej ojczyźnie — Siedmiogrodzie. [przypis redakcyjny] ↩
powszechna wiara — katolicka. [przypis redakcyjny] ↩
Więtszym — starop. większym (por. więcej, więc). [przypis redakcyjny] ↩
nawałnościam — nawałnościom, falom przeciwności. [przypis redakcyjny] ↩
przeźrzane (od źrzeć: widzieć) — tu: przeznaczone. [przypis redakcyjny] ↩
zduża — potrafi. [przypis edytorski] ↩
jakmiarz — prawie, niemal. [przypis edytorski] ↩

Źródło i licencja

Domena publiczna · Mikołaj Sęp Szarzyński

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Pieśń III (Stefanowi Batoremu, królowi polskiemu) · Okładka na podstawie: origami joel@Flickr, CC BY-SA 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-SA-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Pieśń III (Stefanowi Batoremu, królowi polskiemu) · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/piesn-iii-stefanowi-batoremu-krolowi-polskiemu/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.