Loreva
Loreva

Utwór 9 z 30

Dzień p. Esika w Ostendzie

(na podstawie korespondencji do «Kuriera Warszawskiego» i na wszelką odpowiedzialność autora tychże korespondencji skreślony i pod muzykę podłożony)

Motto:

Des Lebens ungemischte Freude 
War doch einem Irdischen zutheil2 
Gdy skwar dopieka 
Biednego człeka, 
Pot po nim ścieka, 
Topnieje już, 
Gdzież Esik będzie, 
Godniej zasiędzie, 
Jak nie w Ostendzie, 
Królowej mórz... 
Uroczy pobyt, 
Tłum pięknych kobit, 
Wkoło dobrobyt, 
Wszystko aż lśni, 
Rozkosz przenika 
Ciało Esika, 
Nóżkami fika, 
Ze szczęścia drży.  
Pierwsze śniadanko: 
Kawusia z pianką, 
Przegryza grzanką 
I pędzi w cwał 
Prosto na plażę, 
Gdzie w słońca żarze 
Błyszczą miraże 
Kobiecych ciał.  
Strojna dziewczyna 
Kibić przegina, 
Luxus-kabina 
Rozkoszą tchnie, 
Ruchem pantery 
Zrzuca jaegery 
I gdzie hetery, 
Tam Esik mknie. 
Barwne półświatki, 
Pulchne mężatki, 
Obcisłe gatki 
Śmieją się doń, 
Esik się nurza, 
Szczypie w odnóża, 
To znów jak burza 
Wciąga je w toń.  
Lecz dość na dziś z tym, 
Na piasku czystym 
Jeszcze «mój system» 
Przez minut sześć, 
Potem swobodnie 
Nakłada spodnie 
I nim ochłodnie, 
Pędzi coś zjeść. 
Ostryga tłusta 
Wpada mu w usta, 
Potem langusta, 
Potem chablis: 
Otwiera paszczę, 
Językiem mlaszcze, 
W brzuszek się głaszcze 
I dalej ji.  
Znikł potraw szereg, 
Mały szlumerek, 
Potem spacerek 
Przez pyszną sień, 
Przybił do portu 
W cieniach abortu 
Co tu komfortu: 
Uroczy dzień!  
Wychodzi letki 
Z cichej klozetki, 
Znów na kobietki 
Popatrzeć rad, 
Z tłumem się miesza, 
Gdzie strojna rzesza 
Gwarnie pospiesza —  
Pięknym jest świat! 
Koncert w kurhausie 
Esik zdrzymał się, 
Budzi go w pauzie 
Oklasków szum, 
Potem nos wetka, 
Kędy ruletka, 
Stara kokietka, 
Przywabia tłum, 
Złoto się toczy, 
Wszystko się tłoczy, 
Wyłażą oczy, 
W piersiach brak tchu —  
Lecz Esik nie gra, 
Bo niechże przegra, 
Dałaby świekra3 
Ruletkę mu! 
Tak niespożycie 
To szczęścia dzicię 
Studiuje życie 
I jego brud, 
Gdy wtem latarnie 
Gasną i gwarnie 
Wszystko się garnie 
Do tinglu4 wrót. 
Włazi i Esik 
W ten interesik, 
Figlarny biesik 
Jakiś go prze, 
Umoczyć usta 
Tam, gdzie rozpusta, 
Najskrrrrrytsze gusta 
Zgadywać śmie. 
Sala stłoczona, 
Dyszące łona, 
Nagie ramiona 
Wśród fraków tła; 
Tańczą skłębieni 
W ciasnej przestrzeni, 
Szampan się pieni, 
Muzyka gra.  
Dwa biusty śnieżne 
Trą się lubieżne, 
To znów rozbieżne 
Prężą się wstecz —  
Płoną oblicza, 
Idzie maczicza5, 
Zabawa bycza, 
Baeczna — prosz paa — rzecz. 
Trzęsie się buda, 
Pęka obłuda: 
Cóż to za uda!  
Esik aż drży;  
Pyta nieśmiele:  
Ma toute belle6,  
Rajskie wesele,  
Quel est votre prix7? 
Spojrzy dziewczyna: 
Zamożna mina,  
Duża łysina  
I nóżki w iks, 
«Bez długich krzyków 
Dla starych pryków 
Dziesięć ludwików  
C’est mon prix fixe8». 
Nie głupi Esik,  
Swój pularesik  
Zapina gdziesik,  
Ochłonął w mig,  
Płaci co żywo  
Za małe piwo, 
Z miną złośliwą  
Za drzwiami znikł.  
Wśród nocy chłodnej  
Po plaży modnej  
Idzie pogodny,  
Wolny od burz,  
Jeszcze dwie gruszki  
Zjadł do poduszki,  
Wyciągnął nóżki  
I chrapie już!... 
  1. Dzień p. Esika w Ostendzie — w wydaniu źródłowym podano melodię w zapisie nutowym. Tadeusz Boy-Żeleński pisze: Melodie zamieszczone w tym zbiorku zaczerpnięte są bądź z naszych popularnych, bądź też z paryskich motywów. [przypis edytorski] ↩
  2. Des Lebens ungemischte Freude War doch einem Irdischen zutheil (niem.) — Niezmącona radość życia nie może być udziałem śmiertelnych ludzi (fragment ballady F. Schillera Pierścień Polikratesa). [przypis edytorski] ↩
  3. świekra (daw.) — matka męża; tu prawdopodobnie: teściowa. [przypis edytorski] ↩
  4. tingel, własc. tingel tangel (z niem.) — tani, podejrzany lokal, kabaret. [przypis edytorski] ↩
  5. maczicza a. matchiche — zmysłowy, żywiołowy taniec, podobny do samby, popularny na pocz. XX w., dziś zwany tangiem brazylijskim; tu mowa najprawdopodobniej o skocznej fr. melodii tanecznej La Mattchiche, której autorem był Charles Borel-Clerc. [przypis edytorski] ↩
  6. Ma toute belle (fr.) — moja przepiękna. [przypis edytorski] ↩
  7. Quel est votre prix (fr.) — jaka jest pani cena. [przypis edytorski] ↩
  8. C’est mon prix fixe (fr.) — to moja ustalona cena. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Tadeusz Boy-Żeleński

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Piosenki ,,Zielonego Balonika" · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/slowka-zbior-piosenki-zb/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis