Loreva

O ziemio nędzy...

O ziemio nędzy i zamarzłych kęp! 
W łonie twym ognie gorzeją głęboko, 
A pierś twa zimną i twardą opoką, 
Którą lemieszem targa człowiek-sęp... 
Nad tobą co dzień białe słońce wschodzi — 
Już by i skały stopił ciągły żar! 
A tyś niezmienna, z praodwiecznych kar 
Twe ciało ścięte w lód i wiecznie chłodzi... 
Nad tobą tarcza księżyca srebrzysta 
Co noc zawisa, blada i promienna — 
A tyś jak prawda jakaś przedwieczysta, 
Zlodowaciała, zimna i kamienna... 
Tysiące karmi twój niewdzięczny plon — 
Lecz mowa ich jest nieustannym łkaniem, 
Żywot każdego powolnym konaniem, 
A życie wszystkich — jeden cichy zgon... 
Źródło i licencja

Domena publiczna · Władysław Orkan

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

O ziemio nędzy... · Okładka na podstawie: Kurt Bauschardt, CC BY-SA 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-SA-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

O ziemio nędzy... · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/orkan-o-ziemio-nedzy/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis