Loreva
Loreva

Utwór 124 z 165

Orzeł i żółw

Wynieś mię w powietrzne szlaki, 
Raz do orła żółw powiedział, 
Prawdziwie, aż zazdroszczę, jak latają ptaki; 
Raz już z ziemią zrobię przedział.» 
«Ale, mój bracie — orzeł mu odpowie, 
Co też u ciebie w głowie? 
Ty chciabyś się z ptactwem bratać? 
Chodzić nie umiesz, a chciałbyś już latać.» 
Nadaremne napomnienia, 
Nic chęci żółwia nie zmienia. 
Więc go orzeł bierze w szpony, 
Już w powietrzu zawieszony; 
Coraz wyżej się z nim wzbija, 
Już obłoki nawet mija, 
I tak wyniósł go wysoko, 
Że nie dojrzy ludzkie oko. 
Żółw się cieszy z tej podróży, 
Chciałby jeszcze bujać dłużej; 
Ale orzeł puszcza nagle, 
Zniknęły powietrzne żagle, 
I tak to zwierzę zuchwałe 
Ginie rozbite o skałę. 
Źródło i licencja

Domena publiczna · Stanisław Jachowicz

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Orzeł i żółw · Okładka na podstawie: Photo of the Week - Hatchling Painted Turtle (VT), U.S. Fish and Wildlife Service Northeast Region@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Orzeł i żółw · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/orzel-i-zolw/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis